و بيم آن دارد كه اگر احرام را تا ميقات به تأخير اندازد ، ماه رجب پايان يابد . چنين كسى براى درك فضيلت عمرهء رجب مىتواند قبل از ميقات محرم شود ، هرچند باقى اعمال عمره در غير ماه رجب واقع شود . 8 1 . المبسوط 2 / 3 ؛ جواهر الكلام 17 / 113 * 2 . جواهر الكلام 5 / 36 * 3 . 12 / 218 * 4 . وسائل الشيعة 14 / 465 * 5 . جواهر الكلام 20 / 98 * 6 . 458 * 7 . وسائل الشيعة 14 / 303 * 8 . المعتبر 2 / 806 ؛ منتهى المطلب 10 / 179 ؛ جواهر الكلام 18 / 122 - 124 . رجز رَجَز : نوعى شعر . رَجَز از نوزده بحر شعر است كه وزنش وزن شش مستفعلن مىباشد ؛ ليكن مراد از آن در اين جا شعرى است كه جنگجويان در ميدان نبرد ، در مقام بيان فخر و شرافت خود و اظهار شجاعت و برترى نسبت به دشمن مىخواندند . عنوان ياد شده در باب تجارت و سبق و رمايه به كار رفته است . خواندن رجز جهت برانگيختن روح حماسى و تهييج بر جنگ جايز است و از مصاديق غنا ( - - - ) غناء ) به شمار نمىرود . 1 به تصريح برخى ، در مسابقه ، سخن گفتن به كلامى كه خشم رقيب را بر مىانگيزد ، مانند رجز خواندن ممنوع است . 2 1 . المكاسب المحرمة ( امام خمينى ) 1 / 346 ؛ كتاب الشهادات ( گلپايگانى ) / 108 * 2 . تحرير الأحكام 3 / 182 . رجز رجز : پليد ، نجس . واژهء رجز در آياتى چند از قرآن كريم به كار رفته است . 1 رجز به معناى عذاب ، پرستش بت ، وسوسهء شيطان ، كفر و شرك ، جنابت و نجاست آمده است . 2 برخى ، بر نجاست منى حيوان داراى خون جهنده ، به واژهء رجز در آيهء شريفهء « وَ يُنَزّلُ عَلَيْكُم مِنَ السَّماءِ ماءً لِيُطَهّرَكُمْ بِه وَ يُذْهِبَ عَنْكُم رِجْزَ الشَيْطنِ 3 ؛ و از آسمان آبى بر شما باريد ، تا شما را با آن پاكيزه بدارد و از شما پليدى شيطان را بزدايد » استدلال كرده و گفته‌اند : مراد از رجز